یه کرم سیاه کوچولو توی مغزمه .

 داره آروم آروم و با گازهای کوچولو مغزم رو میخوره .

به صدای خرد شدن چیپس زیر دندونات دقت کردی ؟ 

 مغزم زیر دندوناش خرد میشه و صداش مثل همون صدای چیپس ٬ توی گوشهام می­پیچه.

 سرم داره می­ترکه از این همه صدا ....

...

 زندگی بین این همه روح ، که همه شبیه هم‌اند ،

روح‌هایی که لباساشونه که فقط با هم فرق داره ...

 وحشت از واقعی شدن اون کابوس ترسناک ،

 وحشت از اون دستهای سرد و عرق کرده ...

 داره ذهنم رو از درون متلاشی میکنه ...

 خدایا من چرا نمی­تونم مثل بقیه آروم باشم ؟؟؟  

 دوباره انعکاس اون صدای محکم از دل تاریخ میاد و توی گوشم می‌‌پیچه که :

 ببینید و دل نبندید ؛ چشم بیاندازید و دل نبازید ٬

                                                          دیر یا زود باید گذاشت و گذشت ...

وای ، دوباره شدم بمب ساعتی ...

چند روز پیش بعد از مدتها با دوستام رفتیم بیرون .

از یه فالگیر کولی خواستیم فالمون رو بگیره یه کم بخندیم . ما که اهل اینجور کارا نیستیم . فقط خواستیم بخندیم ...

ولی اشکمون رو درآورد !

****

امروز باز هم مثل هر سال متولد شدم . 

 خدا میدونه کی متحول بشم !!!!

  دیشب خیلی سعی کردم یکسالم بشه . ولی نشد !

****

پ.ن۱: دیشب یک تولد نامتعارف بعد از یک روز خسته کننده و اعصاب خوردکن . چند ساعت مجال برای فکر نکردن ٬ استراحتی بود برای یک ذهن داغون !

پ.ن۲: من چرا الکی آپ کردم ؟! 

پارسال ؛ مرداد ماه .  

ظهر بود و هوا وحشتناک گرم بود . کنار خیابون منتظر تاکسی بودم . از شدّت گرما چشمام می­سوخت . به هر ماشینی که رد میشد ، می­گفتم : شهدا ؟ و همه بی تفاوت ؛ فقط رد میشدن ....

تا اینکه یه پیکان شخصی جلو پام وایستاد . انقدر کلافه بودم که اصلاً به تاکسی نبودنش توجه نکردم . سوار شدم .

یه ذره که حالم به جا اومد تازه یادم افتاد به راننده­اش نگاه کنم ! یه مرد ۴۵ -۴۰ ساله ، با موهای جوگندمی فرفری و تقریباً بلند ، با سبیل­هایی از بناگوش در رفته !!! روی ساعدش هم خالکوبی کرده بود . عین بدمن­های ( Bad Man ) توی فیلم­ها بود ! تازه تو ماشین هم بوی گوسفند میومد .

[ کم­کم داشتم می­ترسیدم . ]

 رسیدیم به چراغ قرمز ، پیچید توی فرعی .

[دیگه وجشت کرده بودم . داشتم خودم رو لعنت می­کردم که چرا اتوبوس سوار نشدم .]

دوباره پیچید توی یه کوچه دیگه و رفت تو مسیر اصلی .

[ اوووووووه ! خیالم راحت شد . ]

منتظر بودم که مسافرای دیگه رو هم سوار کنه . ولی زهی خیال باطل ! سوار نکرد ! خدا خدا می­کردم زودتر برسیم .

 بالاخره رسیدیم ! گفتم : ببخشید کرایه من چقدر میشه ؟!

با یه صدای کلفت گفت : فاتحه بلدی بخونی ؟ (کلفت بخونید ! ) گفتم : بله ؟! دوباره با صدای بلندتر گفت : میگم فاتحه بلدی بخونی ؟ گفتم : آها ، بله ! گفت : پس فقط یه فاتحه بخون !

موقع پیاده شدن دوباره خالکوبی روی دستش رو نگاه کردم .

 نوشته بود :

                 سلطانِ غم مادر !

  ****

امسال؛ همین روزا ...

 نزدیک ظهر بود . کنار یه خیابون فرعی منتظر اتوبوس بودم . بهم گفته بودن اتوبوس­ها اونجا مسافر سوار میکنن ولی نه خبری از مسافر بود و نه خبری از اتوبوس ! حتی یه ماشین شخصی هم رد نمی_­­­شد .

از خستگی رو پام بند نبودم . یه پژو ۴۰۵ نقره­ای جلوم وایستاد . این­بار اول به راننده اش نگاه کردم . یه آقای حدوداً ۵۵ ساله بود با قیافه­ای کاملاً موجه !

گفتم : پیروزی ؟ سرش رو تکون داد یعنی ؛ آره .

سوار شدم . با خودم گفتم : ببین وضع مردم چقدر بد شده که با ماشین مدل بالا و با وجود جریمه­های سنگین برای مسافرکش­های شخصی ، باز هم مسافرکشی میکنن !

یه خانوم کنار خیابون منتظر تاکسی بود . ماشین رو نگه داشت . خانومه گفت : مستقیم ؟ راننده سرش رو باز تکون داد و خانومه سوار شد . همون موقع یه آقایی اومد و گفت : مستقیم ؟ راننده سرش رو تکون داد که یعنی ؛ نه ! و گازش گرفت و رفت .

تو دلم گفتم : جلّ الخالق ! انگار میخواد یه ماشین پر از خانوم ، بدزده !!!

همین قضیه دوبار دیگه هم تکرار شد و خانوم­های پیر و جوون دیگه­ای هم سوار کرد .

از فکری که کرده بودم خنده­ام گرفته بود .

مسافری که اول سوار شده بود ، خواست پیاده بشه . گفت : کرایه­ام چقدر میشه ؟ راننده گفت : بفرمائید ، خداحافظتون .

از فکرایی که کرده بودم خجالت کشیدم . . .

خلاصه از هیچ کدوم از مسافرا پول نگرفت . توی راه هر وقت خانومی رو دید که داره از خیابون رد میشه ترمز کرد و بهش راه داد . از خجالت داشتم خفه می­شدم ...

 توی مسیر عذرخواهی کزد و خواست بنزین بزنه . گفت : خیلی وقته پمپ بنزین خلوت ندیده پیاده شد و رفت بنزین زد .

موقع پیاده شدن ، خواستم ازش تشکر و عذرخواهی کنم و بهش بگم آدمایی مثل اون دیگه خیلی کم­اند . ولی انگار خیلی بزرگ بود ، نتونستم . فقط گفتم : واقعاً لطف کردید ، ممنون . همین !                                                        

                                            اون هم مثل همه با کارت سوخت بنزین زد . . .

*****

پ . ن :

این روزها  آخرین روزهای بیست سالگی ...

روزهای تلخ و شیرین بیست سالگی ...

آخرین خنده های بیست سالگی ...

آخرین گریه های بیست سالگی ...

آخرین نفس های بیست سالگی...

حالم خوبه ولی می ترسم .

هویت چند ساله­ام در حال تغییر است .

پوست­اندازی می­کنم ، اوّلین بار نیست ولی کاش آخرین بار باشد ...

آه ! که چه درد و زجری دارد این دگردیسی . دگردیسی­ای که عاقبتش بال نیست ....

« هنگامی که پروانه برای خارج شدن از  پیله تلاش می­کند ، در اثر فشار مایعی از بدنش ترشح می­شود که به بالهایش قابلیت پرواز می­دهد . اگر کسی هنگام خروج کمکش کند آن مایع ترشح نمی­شود و پروانه فلج می شود و برای همیشه قابلیت پرواز را از دست می­دهد .  به بیان ساده پرواز پاداشی­ست در برابر تلاش ... »

کمک نمی­خواهم به امّید پرواز ...

 رنج دگردیسی رو تحمل می­کنم ولی هنوز این دگردیسی پرواز به دنبال ندارد ...

« زنجره حشره­ایست از راسته نیم بالان و رده زنجره شکلان . گاه زمان زیادی تا بلوغ طول می­کشد . زنجره بالغ مانند جیرجیرک در میان درختان جیرجیر می­کند . حشره نابالغ (لارو) زیر خاک زندگی می­کند. گونه ای از آن حتی تا ۱۷سال زیر خاک می­ماند و پس از ۱۷سال از خاک خارج شده ، پوست­اندازی کرده ، بالغ می­­شود ، پرواز و خلاص !  

مدتی پس از پرواز ، نوای خود را سر می­دهد و تمام ! »

هنوز خاک نشده ام ، هنوز نابالغم  .

زنجره و پروانه نیستم . شدم مثل مار . پوست­اندازی می­کنم بدون پرواز . . .

زنجره و پروانه نیستم ، سعدانه­ام . کبوتری که پوست­اندازی کرد و مار شد تا نیش بزند ، ولی نزد  !

خدایا مار بودن سخت است .

۱۷ سال زیاد است .

ولی خدایا !

                 پیله ،

                         بال ،

                                پرواز ،

                                         کمک . . .

« من یک بادکنک گازی­ام  ! نخ­ام را بگیر .  

اگر نخ­ام را رها کنی ، میروم بالا ، بالا ، بالا . . . »  

دستم را گرفت .

گفتم : « پیش­ترها که نخ­ام را رها کردی ، رفتم بالا . در اتاق بودم . کله پُر بادم خورد به سقف ، همانجا ماندم ! چون توانی برای پس زدن دیوار نداشتم . دوباره نخ­ام را گرفتی . »

دستانش گرم است . همیشه .

.

.

.

.

دیشب خواب بدی دیدم . می­ترسم . می­ترسم این­بار وقتی که نخ­ام را رها می­کنی دیگر در اتاق نباشم . بروم بالا . دیگر سقفی نباشد . برسم به خورشید .

می­گویند آن بالا فشار هوا کم است . می­ترسم به جای هوا غصه بر قلبم فشار بیاورد و  . . .

بوووووووووووم !

                      می­ترکم . . .

مادر ! نخ­ام را به انگشتت گره بزن .

                                                بادکنک گازی هیچ­وقت بزرگ نمی­شود !

همون رضای خانه سبز که توی یکی از قسمت­ها داشت به علت تومور مغزی می­مرد و من با تمام بچگی براش گریه می­کردم .

اون موقع من بچه بودم . رضا معجزه خدا رو دید و نمرد .

حالا من بزرگ شدم . خسرو باز هم معجزه خدا رو دید ولی مرد .

همون رضای خانه سبز که با گریه­هاش گریه می­کردم و با خنده­هاش می­خندیدم ...

فکر میکنم آخرین بار ، دو ماه پیش بود که اومد توی برنامه دو قدم مانده به صبح .

دستهاش و صداش می­لرزید . پیر شده بود . خیلی . . .

این مطلب رو بعد از اولین قسمت سریال سرزمین سبز نوشتم . سریالی که در ادامه خانه سبز ساخته شده بود و بعد از سالها پخش شد :

علی و رضا سر قبر عاطفه و لیلی ایستاده بودند . رضا ناراحت بود . داغون بود . . .

علی کوچیک ما پرسید : مامانم میگه عاطفه جون و لیلی رفتن تو آسمونا . ولی اونا زیر خاک رفتن . من مرگ رو نمی فهمم ! چطور میشه هم توی آسمون بود و هم زیر خاک ؟!

رضا گفت : روح میره تو آسمون جسم میره زیر خاک . . .

علی گفت : مگه روح و جسم از هم جدان ؟

رضا گفت : این همون واقعیته . . .

علی گفت : من این واقعیت رو نمی فهمم !

مگه عاطفه و لیلی ما رو دوست نداشتن ؟ چرا روحشون رفت تو آسمون جسمشون رفت زیر خاک ؟ چرا ما رو تنها گذاشتن ؟

رضا گفت : ما رو دوست داشتن ، ولی مجبور بودن برن . روحشون همیشه با ماست . اونا همیشه توی ذهن مان .

علی گفت : روح مهمتره یا جسم ؟!

رضا گفت : روح

علی گفت : بستنی مهم­تره یا لیوان بستنی ؟

رضا خندید و گفت : بستنی !

علی گفت : تا حالا بچه­ای رو دیدی که لیوان بستنی رو بیشتر از بستنی دوست داشته باشه ؟!

وقتی روح عاطفه و لیلی با ما هستن ، پس چرا برای جسمشون ناراحتی ؟ چرا برای لیوان بستنی ناراحتی ؟! . . . .

. . .

و رضا حقیقت رو فهمید . . . 

و حالا خسرو خودش حقیقت شد .

روحش شاد .

**** 

به من :

در این شهر سیاه ، ماشین­های سیاه برای چشم­های سیاه بوق می­زنند .

در این شهر سیاه ، آدمک­های سیاه چشم­های سیاه را زود فراموش می­کنند .

در این شهر سیاه ، من از سیاه شدن در کنار این آدمک­ها می­ترسم .

                                                                      من می­ترسم . . .

                                                                                می­ترسم  . . .

****

به تو  :

دلم برای این شهر می­سوزد . . .

شهر سیاهی که در آن ماشین­های سیاه برای چشم­های سیاه

                                                                                بوق می­زنند . . .

دلم برای تو می­سوزد

                             تویی که در معشوق

                                                  فقط رنگ چشم­هایش را می­بینی . . .

دلم برای خودم می­سوزد ،

                                  منی که در این شهر با هزاران « تو »

                                                                         زندگی می­کنم . . .

****

به . . .

تو قلبت سیاهه مثل شب . من از سیاهی می­ترسم . نکنه یه وقت قلب من رو

با این دستات سیاه کنی . . .

اگه قلب من سیاه بشه اون وقت من چیکار کنم ؟

هان ؟ تو بگو . . .

می­دونی ، باید قلبم رو بندازم دور .

اون وقت من بی قلب ، توی این شهر سیاه چه­جوری زندگی کنم ؟ اصلا ً زنده می­مونم ؟

هان ؟ چرا ساکتی ؟ یه چیزی بگو . . .

وای . . .

تو سیاهی ، جلو نیا ، تو رو خدا ، دیگه نیا . . .

ببین ، دستام ، تو رو خدا ببین ، دستام دارن سیاه میشن  . . .

تو رو خدا نیا ، دستام دارن سیاه میشن . . .

                                                                   دستام . /

                                                                                 نقطه .

پ.ن  : داشتم دفترهای دبیرستانم رو ورق میزدم گوشه یکی از دفترها چیزی نوشته بودم که هیچ خاطره ای ازش ندارم :

 هیچ اگر سایه پذیرد ، من همان سایه هیچم . . . 

در پست قبل عقل و عشق با هم به نتیجه می­رسیدند ولی حالا برای هم خنجر رو از رو بستن !!!!

اگه نثر این پست با پست قبلی تفاوت داره همین جا عذرخواهی میکنم این به خاطر برقراری ارتباط بهتره !

****

عشق در روان­شناسی                                  Love in psychology

روان­شناسی تقریباً همه سوالات رو کاملاً عقلانی جواب میده و تمام دلایل و نتایج عاشقانه مبنی بر تفکر غیر عقلانی رو رد میکنه .

·  با چشمانی باز عاشق می­شویم .انتخاب بابد آگاهانه باشد تا به زندگی عاشقانه ختم شود .  عاشق شدن با یک نگاه و یک حرف و ... فقط افسانه هستند . افسانه­های عشقی رو باید فراموش کنیم .

نگو با چشمان باز عاشق می­شویم ، بگو با چشمان باز عاقل (!) می­شویم !!!! پس « عشق تنها بی چرای عالم است . . . » رو  چه جور ثابت میکنی ؟ همه اینها کشک دیگه ، آره ؟

·   بیاموزیم که  « چگونه در همه حال عشق بورزیم » ، « راهنمای عشق ورزی » ، کتابای باربارا در آنجیلیس رو نخوندی ؟؟؟؟ میگه :

   « . . . نهال عشق رو همواره باید آبیاری کرد تا به درختی تنومند تبدیل شود و ما بتوانیم در سایه این     درخت تنومند استراحت کنیم . . . »

 بابا آخه مگه عشق اکتسابیه ؟ مگه نمیگن انسان عاشق متولد میشه و عاشق میمیره ؟ مگه خودت نگفتی رفتارهای عاشقانه به خاطر ترشح اون مواد توی مغزه ؟ یعنی غیر قابل کنترل­اند دیگه . چه جوری میخوای توی چارچوب قرارش بدی ؟

نتیجه :

             بن­بست

                          نقطه ./

****

آسیب­شناسی عشق                   Love in pathology                

نشنیدی میگن :

« کلمه عشق بر گرفته شده از نام گیاهیست به نام « عشقّه » . عشقّه گیاهیست که مانند پیچک دور گیاهی دیگر می­پیچد و از شیره پرورده آن استفاده می­کند و سبب نابودی گیاه می­شود . »

پس عشق هم نابودگره .

آها ! پس عشق نابودگره ! پس اینکه میگن : « عشق راهی برای رسیدن به کمال است . . . » چی ؟

حالا که پای ِ عشقّه رو کشیدی وسط میگم : نمیدونی بدون عشقّه خواص دارویی هم داره . تو یانگوم نمی­دیدی ؟!!!!

نتیجه :

         بن­بست

                   نقطه . /

****

عشق در دیدگاه زن و مرد                  ????????           

·   دوباره برمی­گردیم به باربارا دی آنجیلیس :

« عشق پایه اصلی اعمال خانم­هاست . همه اعمال آنها با پیش زمینه عشق صورت می­گیرد . غذا درست کردن حرف زدن و حتی دعوا کردن بر پایه عشق است .

ذهن آقایان به صورت اتاق­هایی طبقه­بندی شده است . عشق هم می­تواند یکی از آن اتاق­ها باشد . یک اتاق در بین اتاق­های درس ، کار و . . . »

حالا فکر کن زن و مرد با این تفاوت عمیق هر کدوم یک رکن پدید آورنده عشق­اند ! دو بردار غیر هم سو چه جوری می­تونند  به یه هدف برسند ؟؟؟؟یه خانوم چطور میتونه این تفاوت­ها رو قبول کنه و باز هم عشق رو back ground  قرار بده ؟؟؟؟؟؟

فتبارک الله احسن الخالقین !

****

عشق در ادبیات                                 Love in literature

این همه تو شروع کردی حالا من شروع میکنم :

افسانه های عشقی ، عشق اساطیری ، عشق بی دلیل ، عشقی که نابودت میکنه و تو کامل میشی . . .

تا صبح میتونم برات حرفای قشنگ بزنم انقدر که هوش از کله­ات بپره ! همه تفاسیر زیبا از عشق رو اینجا پیدا میکنی . هر کس که یه بار تجربه کرده باشه میتونه این زیبایی­ها رو بگه ، لطیف میشه میتونه برات شعر بگه !!!! از لیلی و مجنون ، شیرین و فرهاد بگه ! درد فراق بکشه و لذت ببره !!!

باشه بیا و اینجوری عاشق شو . چشمات رو ببند و عاشق شو . ولی قول بده دیگه هیچ وقت چشمات رو باز نکنی . قول بده کور و کر بمونی . حتی اگه پول نداشتی نون بخری شب ببری خونه چشمات رو باز نکن ! حتی اگه زیر چشمی دیدی طرفت معتاده ، قول بده چشمات رو باز نکنی . . . قول بده . . .

باشه قبول قول میدم .

زشت باید دید و انگارید خوب               زهر باید خورد و انگارید قند

گفتم که تا صبح هم میتونم برات شعر بخونم هیچی نگو دیگه !

خب عزیز من ، نمتونی چشمات رو بسته نگه داری دیگه ! توی عشق در زیست­شناسی گفتم که مقطعیه . ترشح اون ماده که ارادی نیست . « پاراسمپاتیک » میدونی یعنی چی ؟؟؟؟

یعنی اینکه میخوای صدای داد و هوارای طرف مقابلت رو نشنوی ، نمی­تونی . . .

میخوای قلبت از تپیدن دست بر داره ، ولی دست بر نمیداره . . .

این رو آمار بالای طلاق ثابت کرده ، میفهمی . . . ؟؟؟؟

سکوت . . .

یک بر صفر

                    به نفع عقل . . .

پ.ن ۱ : « عشق » امری حقیقی است یا واقعیتی مجازی ؟؟؟؟

پ.ن ۲ : حقیقت با واقعیت فرق دارد ؟؟؟؟

v      جوانی که به عاشقی شهره بود . به خدمت شیخ رسید . شیخ ورا گفت . . . 

v      عشق تنها بی­چرای عالم است . . .

v      عشق : علاقه شدید قلبی !!!

v      کلمه عشق برگرفته شده از نام گیاهیست به نام . . .

v      و عشق تنها عشق مرا به گرمی یک سیب می­کند مأنوس . . .

v      عشق دریایی کرانه ناپدید . . .

v      گرسنگی نکشیدی که عاشقی از یادت بره . . .

v      « چگونه در همه حال عشق بورزیم » ، « راهنمای عشق­ورزی » ، « باربارا دی آنجیلیس » ...

v      الا یا ایّها السّاقی أدر کأساً و ناولها . . .

v      معشوق آینه جمال خداوند است . . .

v      عشق دل رو می­سوزونه ، دودش میره تو چشم طرف ، اشکش که در اومد تازه عاقل میشه . (از افاضات خودم . زیاد جدی نگیریدها . خیلی بهش اعتقاد ندارم !!! )

v      افلاطون میگه : « اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داشتی زیاد جدی نگیرش . . . »

v      از نظر بیولوژیکی جایگاه عشق در مغز است . . .

v      عشق قبل از ازدواج معنا نداره . . .

v      من عَشَقَّ فَعَفَّ ثمَّ ماتَ ماتَ شَهیدا . . .

 ***